Categoriearchief: (Kranten)artikelen

Naast de ik staat een wij – wanneer zien politici dat?

Naast de ik staat een wij – wanneer zien politici dat?

Politici bedrijven identiteitspolitiek. Mensen met elkaar verbinden doen ze nog nauwelijks. Het onderwijs plukt er de wrange vruchten van, constateert Ron Bormans (voorzitter van het college van bestuur van Hogeschool Rotterdam) in NRC. Bijna elke politieke partij doet een beroep op identiteit om zogenaamd te verbinden, maar sluit daarmee in feite juist uit. Want ze koppelen identiteit niet aan gezamenlijke verhoudingen of aan samen opereren. Het is ik ik ik. Studenten ervaren zo de ruwheid van de politiek. En dat maakt dat wij, het onderwijs, voor een flinke opgave staan.

Gevoelige geschiedenis in de klas

VGN-congres over Gevoelige geschiedenis in de klas

Geschiedenis is geen willekeurige verzameling feiten, het is een verhaal dat richting geeft aan de toekomst. Maar niet elk verhaal in de klas luidt hetzelfde. Dat is lastig, maar biedt ook kansen, blijkt tijdens het vierde VGN-congres van geschiedenisdocenten met het thema ‘Gevoelige geschiedenis in de klas’. Op dit congres gaf ik een lezing over het voeren van moeilijke gesprekken in de klas en aansluitend twee workshops met als titel ‘zonder wrijving geen glans’. In de workshop komt de spanning aan de orde, die klassikale gesprekken over maatschappelijk gevoelige onderwerpen kan oproepen. Deze spanning kan de docent gebruiken als uitgangspunt om leerlingen naar een onderwerp te laten kijken.

Nederland scoort matig op burgerschapsonderwijs

Nederland scoort matig op burgerschapsonderwijs

Nederland fietst achter in het peloton als wij het hebben over het geven van burgerschapsonderwijs. Dit blijft uit een studie van het International Civic & Citizenship education Study (ICCS), die een beeld geeft van de stand van het burgeronderwijs in 24 landen. De resultaten van het ICCS laten met name grote verschillen zien tussen de verschillende lagen van het middelbaar onderwijs. Op initiatief van de Gemeente Amsterdam en Diversion sprak een zaal vol docenten, docenten in opleiding en docentenopleiders door over de waardenbotsingen in het onderwijs. Experts uit het onderwijs waren uitgenodigd om vanuit hun ervaring mee te discussiëren. Lees hier het verslag van de bijeenkomst, geschreven door Ingeborg van de Ven.

Niemand past in één hokje

Niemand past in één hokje

Bijdragen aan burgerschap is een kerntaak van het onderwijs, maar veel scholen zoeken nog naar een eigen manier om burgerschap te integreren in hun schoolcultuur en curriculum. In het algemeen dient beroepsonderwijs leerlingen te ondersteunen bij het opdoen van kennis, vaardigheden en attitudes, maar in het algemeen heeft onderwijs ook maatschappelijke vorming tot expliciete taak. In dit essay gaat Bart van Haaster in op meervoudige identiteiten en het gegeven dat niemand in één hokje past. Bart van Haaster is docent en senior onderzoeker bij het lectoraat Ethics & Global Citizenship van Saxion University of Applied Sciences.

Maak burgerschapsonderwijs net zo belangrijk als taal en wiskunde

Maak burgerschapsonderwijs net zo belangrijk als taal en wiskunde

Nederlandse jongeren blijven achter in burgerschap, blijkt uit een onderzoek. De kennis in de democratische rechtsstaat loopt achter. De overheid doet er niets aan, behalve volgend onderzoek verbieden, schrijven Rik Seveke , Hessel Nieuwelink , Halil Karaaslan en Bram Eidhof. Goed burgerschapsonderwijs zorgt ervoor dat iedere leerling kennis heeft van onze rechtstaat, over vaardigheden beschikt om daaraan bij te dragen en ieders grondwettelijke rechten onderschrijft. Democratie als cultuur. Maak burgerschapsonderwijs daarom een prioriteit door het met dezelfde status te behandelen als taal en wiskunde.

Leerlingen groeien op in hun eigen bubbel

Leerlingen groeien op in hun eigen bubbel

Dat Amsterdamse scholen zo gesegregeerd zijn, maakt het lastig voor docenten om goed burgerschapsonderwijs te geven in de klas. “Leerlingen krijgen geen andere geluiden”, blijkt uit onderzoek van Hessel Nieuwelink van de Hogeschool van Amsterdam (HvA), in opdracht van de gemeente. Scholen in de stad worden gesegregeerder. Zo zitten kinderen bij elkaar die het vooral met elkaar eens zijn. De paar leerlingen die er andere ideeën op nahouden gaan dan met de meerderheid mee. Deze ‘bubbel’ baart zorgen.

Ik vecht tegen mijn homofobie

Ik vecht tegen mijn homofobie

Jerry Afriyie is dichter en oprichter van Stichting Nederland Wordt Beter. Afriyie wil een samenleving waarin iedereen erbij hoort. Mede daarom, probeert hij zijn eigen afkeer van homoseksualiteit te overwinnen. Hij is erachter gekomen, dat zijn haat jegens homo’s is aangeleerd. Nu is het aan ons, met name de gemeenschappen buiten de LHBT-gemeenschap, om in opstand te komen tegen die haat en Nederland veilig te maken voor alle kinderen en volwassenen, ongeacht afkomst, huidskleur, stand en geaardheid.

Ik wil een school waar iedereen kan uitpraten

Ik wil een school waar iedereen kan uitpraten

Gastcolumniste van de Volkskrant Annelien Jonkman maakte vroeger televisieprogramma’s en had graag een tv-programma gemaakt, waarin alle mensen – die wij niet begrijpen – mogen uitpraten. Hooligans, veroordeelde criminelen, flitskapitalisten. Maar dat had geen schijn van kans. Nu wil zij de leraar worden, die ze tijdens haar schooltijd zelf had willen hebben. Plus: ze wil een schoolsysteem ontwikkelen, waar leerlingen zelf invloed kunnen uitoefenen op wat zij leren en hoe zij dat doen. Een leeromgeving waar iedereen mag uitpraten, als oefening voor later.

We moeten nu echt uit de slachtoffer-rol proberen te komen

We moeten nu echt uit de slachtoffer-rol proberen te komen

Als rabbijn Lody van de Kamp aan een schoolklas op het orthodox joodse Cheider in Amsterdam vraagt wat een moslim is, is het antwoord doorgaans: ‘dat zijn mensen die ons haten’. „Dat is het beeld dat die kinderen meekrijgen vanuit de gemeenschap”, zegt Van de Kamp. Samen met jongerenwerker Saïd Bensellam gaat hij nu al jaren langs scholen en buurthuizen in Amsterdam om de dialoog tussen de gemeenschappen aan te wakkeren. Lody van de Kamp is rabbijn en organiseert gesprekken tussen Joden en moslims. Lees hier het artikel in NRC.

Het ongemak helpt ons verder

Het ongemak helpt ons verder

Amade M’charek kwam op haar elfde uit Tunesië naar Nederland, haar ouders achterna. Ze kreeg ‘huishoudschool’ als schooladvies, want: “Je moet toch later voor je man zorgen”, zei het schoolhoofd. Ze protesteerde. Nu is ze hoogleraar antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. In een interview in Trouw zegt prof. dr. M’charek onder meer: “Conflicten kunnen heel productief zijn, als er maar geen slachtoffers vallen. Omgaan met een conflict vraagt om meer dan dialoog. We moeten ook samen dingen doen: samen werken, studeren, feesten en activiteiten ondernemen om elkaar te ontmoeten: samen koken, of onze straatjes schoonvegen. Zo ontwikkel je tolerantie en ga je beseffen dat diversiteit goed is voor de samenleving.”