Categoriearchief: (Kranten)artikelen

Niemand past in één hokje

Niemand past in één hokje

Bijdragen aan burgerschap is een kerntaak van het onderwijs, maar veel scholen zoeken nog naar een eigen manier om burgerschap te integreren in hun schoolcultuur en curriculum. In het algemeen dient beroepsonderwijs leerlingen te ondersteunen bij het opdoen van kennis, vaardigheden en attitudes, maar in het algemeen heeft onderwijs ook maatschappelijke vorming tot expliciete taak. In dit essay gaat Bart van Haaster in op meervoudige identiteiten en het gegeven dat niemand in één hokje past. Bart van Haaster is docent en senior onderzoeker bij het lectoraat Ethics & Global Citizenship van Saxion University of Applied Sciences.

Maak burgerschapsonderwijs net zo belangrijk als taal en wiskunde

Maak burgerschapsonderwijs net zo belangrijk als taal en wiskunde

Nederlandse jongeren blijven achter in burgerschap, blijkt uit een onderzoek. De kennis in de democratische rechtsstaat loopt achter. De overheid doet er niets aan, behalve volgend onderzoek verbieden, schrijven Rik Seveke , Hessel Nieuwelink , Halil Karaaslan en Bram Eidhof. Goed burgerschapsonderwijs zorgt ervoor dat iedere leerling kennis heeft van onze rechtstaat, over vaardigheden beschikt om daaraan bij te dragen en ieders grondwettelijke rechten onderschrijft. Democratie als cultuur. Maak burgerschapsonderwijs daarom een prioriteit door het met dezelfde status te behandelen als taal en wiskunde.

Leerlingen groeien op in hun eigen bubbel

Leerlingen groeien op in hun eigen bubbel

Dat Amsterdamse scholen zo gesegregeerd zijn, maakt het lastig voor docenten om goed burgerschapsonderwijs te geven in de klas. “Leerlingen krijgen geen andere geluiden”, blijkt uit onderzoek van Hessel Nieuwelink van de Hogeschool van Amsterdam (HvA), in opdracht van de gemeente. Scholen in de stad worden gesegregeerder. Zo zitten kinderen bij elkaar die het vooral met elkaar eens zijn. De paar leerlingen die er andere ideeën op nahouden gaan dan met de meerderheid mee. Deze ‘bubbel’ baart zorgen.

Ik vecht tegen mijn homofobie

Ik vecht tegen mijn homofobie

Jerry Afriyie is dichter en oprichter van Stichting Nederland Wordt Beter. Afriyie wil een samenleving waarin iedereen erbij hoort. Mede daarom, probeert hij zijn eigen afkeer van homoseksualiteit te overwinnen. Hij is erachter gekomen, dat zijn haat jegens homo’s is aangeleerd. Nu is het aan ons, met name de gemeenschappen buiten de LHBT-gemeenschap, om in opstand te komen tegen die haat en Nederland veilig te maken voor alle kinderen en volwassenen, ongeacht afkomst, huidskleur, stand en geaardheid.

Ik wil een school waar iedereen kan uitpraten

Ik wil een school waar iedereen kan uitpraten

Gastcolumniste van de Volkskrant Annelien Jonkman maakte vroeger televisieprogramma’s en had graag een tv-programma gemaakt, waarin alle mensen – die wij niet begrijpen – mogen uitpraten. Hooligans, veroordeelde criminelen, flitskapitalisten. Maar dat had geen schijn van kans. Nu wil zij de leraar worden, die ze tijdens haar schooltijd zelf had willen hebben. Plus: ze wil een schoolsysteem ontwikkelen, waar leerlingen zelf invloed kunnen uitoefenen op wat zij leren en hoe zij dat doen. Een leeromgeving waar iedereen mag uitpraten, als oefening voor later.

We moeten nu echt uit de slachtoffer-rol proberen te komen

We moeten nu echt uit de slachtoffer-rol proberen te komen

Als rabbijn Lody van de Kamp aan een schoolklas op het orthodox joodse Cheider in Amsterdam vraagt wat een moslim is, is het antwoord doorgaans: ‘dat zijn mensen die ons haten’. „Dat is het beeld dat die kinderen meekrijgen vanuit de gemeenschap”, zegt Van de Kamp. Samen met jongerenwerker Saïd Bensellam gaat hij nu al jaren langs scholen en buurthuizen in Amsterdam om de dialoog tussen de gemeenschappen aan te wakkeren. Lody van de Kamp is rabbijn en organiseert gesprekken tussen Joden en moslims. Lees hier het artikel in NRC.

Het ongemak helpt ons verder

Het ongemak helpt ons verder

Amade M’charek kwam op haar elfde uit Tunesië naar Nederland, haar ouders achterna. Ze kreeg ‘huishoudschool’ als schooladvies, want: “Je moet toch later voor je man zorgen”, zei het schoolhoofd. Ze protesteerde. Nu is ze hoogleraar antropologie aan de Universiteit van Amsterdam. In een interview in Trouw zegt prof. dr. M’charek onder meer: “Conflicten kunnen heel productief zijn, als er maar geen slachtoffers vallen. Omgaan met een conflict vraagt om meer dan dialoog. We moeten ook samen dingen doen: samen werken, studeren, feesten en activiteiten ondernemen om elkaar te ontmoeten: samen koken, of onze straatjes schoonvegen. Zo ontwikkel je tolerantie en ga je beseffen dat diversiteit goed is voor de samenleving.”

Verliefd op een moslimmeisje

Verliefd op een moslimmeisje

Mounir Samuel schrijft onder meer over gender en diversiteit. Deze week schrijf Samuel in NRC over verboden liefdes. In het eerste deel gaat het over een verliefdheid van een 16-jarige jongen op een meisje uit zijn klas. De verschillende achtergronden zijn zo groot – hij een christelijk opgevoede Nederlander uit de provincie en zij een moslimmeisje met traditionele ouders – dat de liefde vrijwel onmogelijk wordt gemaakt.

Link(s)e leraren

Link(s)e leraren

‘Wij, leraren, werken met alle leerlingen gericht aan hun leerdoelen. En om die te bereiken, zorgen we voor een veilig klimaat voor iedereen. Dat is wat we doen. Ondertussen zijn we ook nog steeds mensen’, schrijft docente en schrijver Michelle van Dijk op haar blog. Van Dijk beschrijft wat het takenpakket, de rol en verantwoordelijkheden van een docent zijn in een maatschappij, waar de politiek ook in het klaslokaal doordringt. Soms ook via sociale media, zo bewijst de actie van Thierry Baudet maar weer eens.

Ontkent leerling de Holocaust? Vraag door

Ontkent leerling de Holocaust? Vraag door

Begin deze week organiseerden de gemeente Amsterdam en alle mbo-instellingen een conferentie over Stadsbekwaam Lesgeven. Onze hoofdstad telt de meeste nationaliteiten wereldwijd. Dat brengt voor docenten uitdagingen met zich mee. De verhalen en dilemma’s waar deze docenten mee kampen, mogen best meer bespreekbaar worden. Er wordt veel gepraat over burgerschap en het belang ervan. Docenten zijn de mensen die het in de praktijk moeten brengen, zij staan in hun eentje voor de klas om leerlingen feiten bij te brengen in discussies die overheerst worden door gevoel. Daar mogen we best even bij stilstaan, schrijft Lamyae Aharouay in NRC.