Categorie archief: Eye-openers

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Orthodoxe scholen zijn wel degelijk in staat om leerlingen de burgerschapsvorming te bieden, die nodig is om volwaardig te participeren in de samenleving, zegt universitair docent godsdienstpedagogiek dr. Gerdien Bertram-Troost. Bertram-Troost baseert zich hierbij op het pleidooi van de Engelse filosoof Kenneth Strike  voor de rol en het belang van persoonlijke levensconcepties. Hij stelt dat de publieke moraal en diverse omvattende levens­concepties niet los staan van elkaar, maar zich juist in interactie met elkaar ontwikkelen . Zo geredeneerd is het voor de publieke moraal juist belangrijk om diverse levensopvattingen toe te laten in het publieke debat over ons samenleven: gelovigen kunnen júíst door hun levensopvatting in te brengen een bijdrage leveren aan de inrichting van de publieke samenleving. Om dit op een passende wijze te doen, dienen burgers over „dialogische competenties” te beschikken. Deze dienen binnen de context van opvoeding en onderwijs geleerd te worden.

Openheid kan niet zonder begrenzing

Openheid kan niet zonder begrenzing

Verdraagzaamheid is een groot goed. Maar diversiteit gedijt alleen als tegelijk wordt geïnvesteerd in eenheid, betoogt Marcel Canoy (distinguished lecturer aan de Erasmus School of Accounting and Assurance). Canoy haalt een oude wijsheid aan van de filosoof Solomon ibn Gabirol, die sprak: “Geef mij de kracht om te veranderen wat ik kan veranderen; de moed om te accepteren wat ik niet kan veranderen en de wijsheid om het onderscheid tussen beide te maken”. De huidige onverdraagzaamheid verhindert dat natuurlijke verschillen worden benut. Ik wens ons veel wijsheid toe het onderscheid weer te kunnen maken tussen wat we wel en niet kunnen veranderen.

Die pietendiscussie vraagt om een mortuarium

Die pietendiscussie vraagt om een mortuarium

Als het aan de kinderen lag, hielden de volwassenen nú op met ruzie maken. Dat was de belangrijkste (en schrijnendste) bevinding uit het rapport, dat de kinderombudsvrouw presenteerde. De nationale discussie over Sinterklaas lijkt alsof je in een vechtscheiding terecht bent gekomen. De volwassenen hebben zichzelf niet meer in de hand en de kinderen staan daar als wanhopige roepers om vrede tussenin.  Als oplossing wordt een paardenmiddel gesuggereerd: een verbod op discussiëren over de kwestie voor een periode van honderd jaar voorgesteld. Ofwel,  een mortuarium op het onderwerp.

This is me! essaywedstrijd

Het Kennisplatform Integratie & Samenleving heeft een essaywedstrijd uitgeschreven. Twaalf inzendingen zijn genomineerd (en alle essays zijn het lezen meer dan waard!). De vraag die jongeren moesten beantwoorden was: hoe eis jij je plek op in de Nederlandse samenleving zonder te moeten kiezen tussen jouw verschillende culturen? Naast de juryprijs is er ook een publieksprijs. Op 18 november worden de winnaars bekend gemaakt.

Straf dubbele loyaliteit van migrant niet af

Straf dubbele loyaliteit van migrant niet af

Met een warm welkom bereik je veel meer voor de integratie van migranten, betogen Pieter Coppoolse en Adriana Venceslau de Melo, beiden werkzaam als psycholoog-systeemtherapeut bij het Centrum voor Gezinsbehandeling Drechtsteden. Het lijkt misschien paradoxaal, maar de nadruk op aanpassing (ofwel: assimilatie) verstoort algauw de prille loyaliteit van de migrant met Nederland. Ook – of juist – in het klaslokaal. Het klaslokaal is bij uitstek de plek, waar normen en waarden van thuis in aanraking komen met maatschappelijke normen en waarden. Moeten kiezen tussen deze twee werelden kan leiden tot verbittering en verbittering is een drijvende kracht achter segregatie en isolatie. Integratie betekent zowel verandering van Nederlanders als van immigranten. We zullen goede buren moeten worden.

Wij denken mee

Wij denken mee

Het onderzoek en rapport Wij denken mee is uitgevoerd op initiatief van de Missing Chapter Foundation. Het biedt kinderen en jongeren een podium om te vertellen wat ze voelen en vinden. Kinderen en jongeren denken anders dan volwassenen. Hun inzichten zetten vaak aan tot nieuw denken. Bijvoorbeeld over hoe mensen zich in een vreemd land meer thuis kunnen voelen. Het rapport is een katalysator voor anders denken, nieuwe oplossingen en een gezamenlijke oplossing.

Het instinct gaat boven het inzicht

Het instinct gaat boven het inzicht

Tom-Jan Meeus constateert in zijn column in het NRC een groeiende behoefte aan harde keuzes in onze nieuwsbeleving. De reacties op het nieuws zijn het echte nieuws, en bij groot nieuws ontstaat een verlangen naar collectieve duiding. Hierop spelen politici in met hun reacties en uitspraken, waarop wij – toehoorders – deze meningen steeds makkelijker nazeggen. Zo laten we collectief ons instinct spreken, niet ons inzicht.

Met radicalisme is niets mis, vindt deze pedagoog

Met radicalisme is niets mis, vindt deze pedagoog.

De Correspondent interviewde Stijn Sieckelinck.  Stijn Sieckelinck houdt zich als pedagoog al tien jaar bezig met radicalisering bij jongeren. Onze maatschappij pakt dat probleem verkeerd aan, meent hij. We denken te veel in termen van veiligheid., terwijl (moslim)radicalisme vooral voortkomt uit een zoektocht naar zingeving en identiteit.

Stop de verbale terreur

Stop de verbale terreur

Noem ons een naïeve multiculturele elite, maar we laten ons niet langer uitspelen langs etnische scheidslijnen, schrijven Mark van Ostaijen, Shivant Jhagroe (en achttien jonge, sociaal-economisch bevoorrechte en internationaal georiënteerde sympathisanten) in een manifest. De ondertekenaars omschrijven zichzelf als ‘een groeiende groep jonge mensen die niet uitgespeeld wil worden langs religieuze en ideologische scheidslijnen’Hun uitgangspunt is dat elke samenleving imperfect is. Zodoende pleiten zij ervoor om die imperfectie te omarmen in plaats van het als middel te van uitsluiting te accepteren.

Laat u niet in de hoek drijven

Laat u niet in de hoek drijven

Integratie is een lange en pijnlijke weg. Pas onderweg op voor de verleiding van vooroordelen, schrijft Rutger Lemm. Hij werd in de trein geconfronteerd met een vrouw en haar onterechte vooroordeel over hem. De diepe irritatie over haar onterechte vooroordeel – een jongeman met een stoppelbaard en grote zwarte wenkbrauwen is een dief – zette zich om in het verlangen om aan dat vooroordeel te voldoen. Deze impuls om negatieve verwachtingen waar te maken, is soms sterker dan de aandrang om het tegendeel te bewijzen. Angst wordt zo vaak een self-fulfilling prophecy. Lees zijn opiniestuk in het NRC over hoe negatieve krachten negatieve krachten versterken, en zijn oproep om de wapenwedloop van wantrouwen te doorbreken.