Categoriearchief: Eye-openers

Eén op de negen leraren vermijdt gevoelige onderwerpen

Eén op de negen leraren vermijdt gevoelige onderwerpen

In een onderzoek van DUO Onderwijsonderzoek zegt 11 procent van de leraren op middelbare scholen dat ze maatschappelijk gevoelige onderwerpen niet meer kunnen bespreken. Het gaat om onderwerpen als: terrorisme, homoseksualiteit, het slavernijverleden en de politieke situatie in Turkije en Rusland. Docenten die gevoelige onderwerpen niet meer behandelen, wijzen vooral op de toegenomen tegenstelling die wordt ervaren tussen westerse en niet-westerse normen en waarden.

Hoe voed je een kind anti-racistisch op?

Hoe voed je een kind anti-racistisch op?

Wat is het geheim van een anti-racistische opvoeding? Judi Mesman doet wetenschappelijk onderzoek naar vooroordelen bij jonge kinderen. Mesman is decaan van het Leiden University College The Hague (LUC) van de Universiteit Leiden en hoogleraar Diversiteit in opvoeding en ontwikkeling. Het poppenonderzoek van Sunny Bergman in de documentaire Wit is ook een kleur strookt met haar eigen bevindingen en onderzoek uit de Verenigde Staten. Toch wil Mesman geen tips geven voor het wegnemen van racistische vooroordelen bij kinderen. “Daarvoor zijn er nog te weinig empirische bewijzen”, zegt zij. Toch zijn er wel elementen in de opvoeding, waar ouders bij stil kunnen staan.

We moeten af van het idee dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn

We moeten af van het idee dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn

Het boek van prof. dr. Gloria Wakker (emeritus hoogleraar gender en etniciteit aan de universiteit van Utrecht) heet White Innocence; Paradoxes of Colonialism and Race. De ‘witte onschuld’ gaat over de illusie van blanken dat ze nooit discrimineren. “Veel mensen, witten en zwarten, hebben zich niet bevrijd van het koloniale cultureel archief”, zegt Wakker. “We hebben allemaal het gevoel uit vorige generaties aangereikt gekregen dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn. Daar moeten we van af komen. Dat Nederlandse vertoog van ‘ik ben kleurenblind’ doet er voor hen niet toe en flies in the face van de ervaringen die ze hebben”.

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Orthodoxe scholen zijn wel degelijk in staat om leerlingen de burgerschapsvorming te bieden, die nodig is om volwaardig te participeren in de samenleving, zegt universitair docent godsdienstpedagogiek dr. Gerdien Bertram-Troost. Bertram-Troost baseert zich hierbij op het pleidooi van de Engelse filosoof Kenneth Strike  voor de rol en het belang van persoonlijke levensconcepties. Hij stelt dat de publieke moraal en diverse omvattende levens­concepties niet los staan van elkaar, maar zich juist in interactie met elkaar ontwikkelen . Zo geredeneerd is het voor de publieke moraal juist belangrijk om diverse levensopvattingen toe te laten in het publieke debat over ons samenleven: gelovigen kunnen júíst door hun levensopvatting in te brengen een bijdrage leveren aan de inrichting van de publieke samenleving. Om dit op een passende wijze te doen, dienen burgers over „dialogische competenties” te beschikken. Deze dienen binnen de context van opvoeding en onderwijs geleerd te worden.

Openheid kan niet zonder begrenzing

Openheid kan niet zonder begrenzing

Verdraagzaamheid is een groot goed. Maar diversiteit gedijt alleen als tegelijk wordt geïnvesteerd in eenheid, betoogt Marcel Canoy (distinguished lecturer aan de Erasmus School of Accounting and Assurance). Canoy haalt een oude wijsheid aan van de filosoof Solomon ibn Gabirol, die sprak: “Geef mij de kracht om te veranderen wat ik kan veranderen; de moed om te accepteren wat ik niet kan veranderen en de wijsheid om het onderscheid tussen beide te maken”. De huidige onverdraagzaamheid verhindert dat natuurlijke verschillen worden benut. Ik wens ons veel wijsheid toe het onderscheid weer te kunnen maken tussen wat we wel en niet kunnen veranderen.

Die pietendiscussie vraagt om een mortuarium

Die pietendiscussie vraagt om een mortuarium

Als het aan de kinderen lag, hielden de volwassenen nú op met ruzie maken. Dat was de belangrijkste (en schrijnendste) bevinding uit het rapport, dat de kinderombudsvrouw presenteerde. De nationale discussie over Sinterklaas lijkt alsof je in een vechtscheiding terecht bent gekomen. De volwassenen hebben zichzelf niet meer in de hand en de kinderen staan daar als wanhopige roepers om vrede tussenin.  Als oplossing wordt een paardenmiddel gesuggereerd: een verbod op discussiëren over de kwestie voor een periode van honderd jaar voorgesteld. Ofwel,  een mortuarium op het onderwerp.

This is me! essaywedstrijd

Het Kennisplatform Integratie & Samenleving heeft een essaywedstrijd uitgeschreven. Twaalf inzendingen zijn genomineerd (en alle essays zijn het lezen meer dan waard!). De vraag die jongeren moesten beantwoorden was: hoe eis jij je plek op in de Nederlandse samenleving zonder te moeten kiezen tussen jouw verschillende culturen? Naast de juryprijs is er ook een publieksprijs. Op 18 november worden de winnaars bekend gemaakt.

Straf dubbele loyaliteit van migrant niet af

Straf dubbele loyaliteit van migrant niet af

Met een warm welkom bereik je veel meer voor de integratie van migranten, betogen Pieter Coppoolse en Adriana Venceslau de Melo, beiden werkzaam als psycholoog-systeemtherapeut bij het Centrum voor Gezinsbehandeling Drechtsteden. Het lijkt misschien paradoxaal, maar de nadruk op aanpassing (ofwel: assimilatie) verstoort algauw de prille loyaliteit van de migrant met Nederland. Ook – of juist – in het klaslokaal. Het klaslokaal is bij uitstek de plek, waar normen en waarden van thuis in aanraking komen met maatschappelijke normen en waarden. Moeten kiezen tussen deze twee werelden kan leiden tot verbittering en verbittering is een drijvende kracht achter segregatie en isolatie. Integratie betekent zowel verandering van Nederlanders als van immigranten. We zullen goede buren moeten worden.

Wij denken mee

Wij denken mee

Het onderzoek en rapport Wij denken mee is uitgevoerd op initiatief van de Missing Chapter Foundation. Het biedt kinderen en jongeren een podium om te vertellen wat ze voelen en vinden. Kinderen en jongeren denken anders dan volwassenen. Hun inzichten zetten vaak aan tot nieuw denken. Bijvoorbeeld over hoe mensen zich in een vreemd land meer thuis kunnen voelen. Het rapport is een katalysator voor anders denken, nieuwe oplossingen en een gezamenlijke oplossing.

Het instinct gaat boven het inzicht

Het instinct gaat boven het inzicht

Tom-Jan Meeus constateert in zijn column in het NRC een groeiende behoefte aan harde keuzes in onze nieuwsbeleving. De reacties op het nieuws zijn het echte nieuws, en bij groot nieuws ontstaat een verlangen naar collectieve duiding. Hierop spelen politici in met hun reacties en uitspraken, waarop wij – toehoorders – deze meningen steeds makkelijker nazeggen. Zo laten we collectief ons instinct spreken, niet ons inzicht.