Categoriearchief: Eye-openers

Wie in Nederland van het gemiddelde afwijkt, is dikwijls verdacht

Wie in Nederland van het gemiddeld afwijkt, is dikwijls verdacht

In Nederland heeft iedereen recht op een eigen mening. Maar wie van de gezelligheid van het gemiddelde afwijkt, is dikwijls verdacht, schrijft cultureel psycholoog Keyvan Shahbazi in zijn gastcolumn in de Volkskrant. Shahbazi constateert een paradox in onze cultuur. Het egalitarisme wordt als centrale waarde in de Nederlandse cultuur gekoesterd. En het bestrijden van maatschappelijke ongelijkheid heeft de Nederlandse samenleving ook veel goeds gebracht. Maar het gelijkheidsideaal heeft ook geleid tot perfide dogma’s.

Hoe voed je een kind op in een best wel rotte wereld?

Hoe voed je een kind op in een best wel rotte wereld?

Met zijn afscheidsrede hield hoogleraar pedagogiek Micha de Winter een hoopvol pleidooi voor optimistische opvoedkunde. Dat er nog een wereld te winnen is, weet de hoogleraar pedagogiek ook wel. De kloof tussen hoger- en lageropgeleiden, witte en zwarte scholen. Die tweedeling wordt niet minder, vertelt hij in dit interview (en ook in zijn boek Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding). De kunst is om kinderen en jongeren zo toe te rusten dat ze straks met elkaar de toekomst kunnen vormgeven. “Ze moeten zich verdiepen in elkaars werelden. In je eentje kun je niet zo veel, maar met elkaar wel.”

Waarom staat de halve Feyenoord-selectie te springen als ze over Joden beginnen te zingen?

Waarom staat de halve Feyenoord-selectie te springen als ze over Joden beginnen te zingen?

NRC-columnist Marcel van Roosmalen zag Feyenoord gehuldigd worden en zag dat de helft van de Feyenoord-selectie op het balkon begon te springen, toen een deel van het publiek over Joden begon te zingen. De organisatie begreep wat er gebeurde en zette snel een van de Feyenoord-smartlappen op en het waaide over. Van Roosmalen had ‘een klein kritisch vraagje over dat gespring van de spelers wel journalistiek gevonden.’

Wat ben ik blij dat ik niet meer drink

Wat ben ik blij dat ik niet meer drink

Nikko Stammes stopte met alcohol drinken op zijn negentiende. Hij verloor direct zijn dorpse vriendenkring, want hij was ‘serieus geworden’. Inmiddels zijn zijn vader, zus en oom overleden aan de gevolgen van alcohol. Bij Stammes ontstond al op vroege leeftijd het  bewustzijn dat alcohol destructieve vormen kan aannemen, die – maatschappelijk gezien – als volkomen normaal worden aanvaard. Het is dan ook niet makkelijk om dit onderwerp bespreekbaar te maken, ondervindt hij regelmatig.

De nieuwe zijderoute in onze collegebanken

De nieuwe zijderoute in onze collegebanken

De kennis, ervaringen en het sociaal kapitaal van studenten met een bi-culturele achtergrond zijn de nieuwe zijderoutes in de collegebanken van het hoger onderwijs, zegt dr. Marina Meeuwisse (stadspsycholoog, mediapedagoog en fotograaf en werkzaam bij Concernstaf en het Expertisecentrum Maatschappelijke Innovatie  van Hogeschool Rotterdam). Meeuwisse stelt dat succesvol onderwijs begint bij de bereidheid van docenten nieuwe ideeën te gebruiken.  Want openstaan voor nieuwe gedachten voor vreemde zeden en de bereidheid nieuwe ideeën te gebruiken en over te nemen, zijn belangrijke factoren voor succes.

Eén op de negen leraren vermijdt gevoelige onderwerpen

Eén op de negen leraren vermijdt gevoelige onderwerpen

In een onderzoek van DUO Onderwijsonderzoek zegt 11 procent van de leraren op middelbare scholen dat ze maatschappelijk gevoelige onderwerpen niet meer kunnen bespreken. Het gaat om onderwerpen als: terrorisme, homoseksualiteit, het slavernijverleden en de politieke situatie in Turkije en Rusland. Docenten die gevoelige onderwerpen niet meer behandelen, wijzen vooral op de toegenomen tegenstelling die wordt ervaren tussen westerse en niet-westerse normen en waarden.

Hoe voed je een kind anti-racistisch op?

Hoe voed je een kind anti-racistisch op?

Wat is het geheim van een anti-racistische opvoeding? Judi Mesman doet wetenschappelijk onderzoek naar vooroordelen bij jonge kinderen. Mesman is decaan van het Leiden University College The Hague (LUC) van de Universiteit Leiden en hoogleraar Diversiteit in opvoeding en ontwikkeling. Het poppenonderzoek van Sunny Bergman in de documentaire Wit is ook een kleur strookt met haar eigen bevindingen en onderzoek uit de Verenigde Staten. Toch wil Mesman geen tips geven voor het wegnemen van racistische vooroordelen bij kinderen. “Daarvoor zijn er nog te weinig empirische bewijzen”, zegt zij. Toch zijn er wel elementen in de opvoeding, waar ouders bij stil kunnen staan.

We moeten af van het idee dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn

We moeten af van het idee dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn

Het boek van prof. dr. Gloria Wakker (emeritus hoogleraar gender en etniciteit aan de universiteit van Utrecht) heet White Innocence; Paradoxes of Colonialism and Race. De ‘witte onschuld’ gaat over de illusie van blanken dat ze nooit discrimineren. “Veel mensen, witten en zwarten, hebben zich niet bevrijd van het koloniale cultureel archief”, zegt Wakker. “We hebben allemaal het gevoel uit vorige generaties aangereikt gekregen dat witte mensen nu eenmaal slimmer zijn. Daar moeten we van af komen. Dat Nederlandse vertoog van ‘ik ben kleurenblind’ doet er voor hen niet toe en flies in the face van de ervaringen die ze hebben”.

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Bijzonder onderwijs vormt geen belemmering voor integratie

Orthodoxe scholen zijn wel degelijk in staat om leerlingen de burgerschapsvorming te bieden, die nodig is om volwaardig te participeren in de samenleving, zegt universitair docent godsdienstpedagogiek dr. Gerdien Bertram-Troost. Bertram-Troost baseert zich hierbij op het pleidooi van de Engelse filosoof Kenneth Strike  voor de rol en het belang van persoonlijke levensconcepties. Hij stelt dat de publieke moraal en diverse omvattende levens­concepties niet los staan van elkaar, maar zich juist in interactie met elkaar ontwikkelen . Zo geredeneerd is het voor de publieke moraal juist belangrijk om diverse levensopvattingen toe te laten in het publieke debat over ons samenleven: gelovigen kunnen júíst door hun levensopvatting in te brengen een bijdrage leveren aan de inrichting van de publieke samenleving. Om dit op een passende wijze te doen, dienen burgers over „dialogische competenties” te beschikken. Deze dienen binnen de context van opvoeding en onderwijs geleerd te worden.

Openheid kan niet zonder begrenzing

Openheid kan niet zonder begrenzing

Verdraagzaamheid is een groot goed. Maar diversiteit gedijt alleen als tegelijk wordt geïnvesteerd in eenheid, betoogt Marcel Canoy (distinguished lecturer aan de Erasmus School of Accounting and Assurance). Canoy haalt een oude wijsheid aan van de filosoof Solomon ibn Gabirol, die sprak: “Geef mij de kracht om te veranderen wat ik kan veranderen; de moed om te accepteren wat ik niet kan veranderen en de wijsheid om het onderscheid tussen beide te maken”. De huidige onverdraagzaamheid verhindert dat natuurlijke verschillen worden benut. Ik wens ons veel wijsheid toe het onderscheid weer te kunnen maken tussen wat we wel en niet kunnen veranderen.